Met een populatie van 168 miljoen mensen (medio-1999), is Brazilië met andere landen een land met een zeer hoge hoeveelheid mensen die in absolute armoede leven; 43.5% van de Braziliaanse populatie kan en moet in hun onderhoud voorzien voor minder dan $ 2 per dag! De situatie van deze mensen verschilt niet veel van de omstandigheden waar in de armsten van de armen leven in andere delen van de wereld. Als gevolg daarvan zijn er meer dan een miljoen kinderen onder de 5 jaar ondervoed. Gezondheidszorg, sanitaire voorzieningen
en voedingsmiddelen zijn onvoldoende aanwezig voor het grootste gedeelte van de bevolking; onderwijs is een voorrecht voor een selecte kleine groep. Ook al is Brazilië werelds achtste na grootste industriële natie, het staat maar op de 62ste plek van de UNDP's 1998 Human Development Index (HDI); een index aanduiding in hoeverre een samenleving voorzieningen als gezondheidszorg kent, en of ze aanwezig zijn, en in hoeverre mensen er gebruik van kunnen maken.
Het
fenomeen "straatkinderen" moet in de wijdere context van de "straatbevolking" in het geheel gezien worden. De steden van Latijns Amerika
krioelen van mensen die niet lang op een plaats kunnen blijven wonen, en van daklozen mensen die
voortdurend moeten vluchten uit droge en onvruchtbare
gebieden omdat het niet meer mogelijk was om daar te overleven. De leefruimte
in de overbevolkte steden is echter schaars, en dan blijkt dat hun idee dat "een woning
in de krottenwijk vrij van huur is" helemaal niet uitkomt. Ook daar zijn
namelijk criminele groepen die de beschikbare ruimte
"controleren" en er geld voor eisen. Voor vele plattelands migranten is
zelfs zo een krotje onbetaalbaar!
Om o.a. deze redenen zou een oppervlakkige aanpak van dit maatschappelijk probleem steeds meer nagelaten moeten worden ten gunste van een preventieve benadering die zich hoofdzakelijk richt op het reorganiseren van de "arme" nederzettingen en hen te helpen met wat het meest nodig is op het gebeid van de infrastructuur (B.v. scholing, etc). symptoombehandeling schiet te kort in het oplossen van het kern van het probleem - het gezin en zijn socio-economisch toestand - en bevestigt het probleem alleen maar.
Bron: http://www.novartisfoundation.com/social_development/brazilian_street_children.htm
De
oplossing is preventief werk op een basaal niveau op het platteland gericht op
het gezin, kinderen en jongere.
Fazenda Emanuel is een antwoord dat probeert om tegemoet te komen aan de overweldigende
vraag voor onderwijs en ondersteuning aan te bieden aan kinderen en hun families.
Het plan is om het mogelijk te maken dat kinderen en jongeren een maatschappelijk
erkend niveau van onderwijs kunnen halen, zodat ze een kans krijgen om wat van hun leven te
maken. Wanneer
zij school of het reguliere onderwijs moeten verlaten voordat zij een diploma
hebben, bestaat er nu een mogelijkheid in dit project om in ieder geval certificaten
te behalen.
Wat bieden wij?
Wij hebben het programma op "Fazenda Emanuel" zo opzetten dat er minimal twee halve dagen in de week de jongere
en kinderen help krijgen met hun huiswerk en dat de oudere kinderen de kans krijgen om vaardigheiden te leren, waarmee zij in hun onderhoud kunnen voorzien.
Het plan is om beroepsgerichte cursussen (basis veehouderij, basis landbouw, houtbewerking, computers, metaalbewerking, en misschien werktuigkunde) aan te bieden, en dat deze cursussen erkend zullen worden bij het locale onderwijs. Als het project eenmaal goed op gaan is zijn er ideeën om ook een schooltuin project op te zetten. Dit zou bestaan uit het toewijzen van een stukje grond aan elk gezin; het project zal in eerste instantie zorg dragen voor het zaad voor de eerste aanplanting. De gezinnen zullen vervolgens gevraagd worden om 10% van de winst terug te geven aan het project om voor het project het zaad voor het volgende jaar te laten kopen.